DECEMBER 2021 | NUMMER 6 Voorbereid op videotulen Eerste aanzet tot standaardisatie Duurzaam tot in de haarvaten De rol van certificering bij Beeld en Geluid Stemmen uit het verleden in een nieuw jasje Podcastserie De Hilte 11 SINDS 1892 | JAARGANG 125 UITGAVE VAN DE KONINKLIJKE VERENIGING VAN ARCHIVARISSEN IN NEDERLAND archievenbladUnlock your heritage www.picturae.nl uw partner, in iedere fase ARCHIEVENBLAD| |NUMMER Een kibboets in Franeker Het butterfly-effect, wie kent het niet? De vleugels van een vlinder in Brazilië kunnen maanden later een tornado in Texas veroorzaken. Het beeld is een populaire metafoor om uit te drukken dat iets kleins na verloop van tijd grote gevolgen kan krijgen. Wat dat met archieven te maken heeft? Alles. INHOUD Van de redactie De archiefervaring Column Het archiveren van video’s op het web Stemmen uit het verleden in een nieuw jasje Studenten kunstacademie verrijken stadsarchief Een blik op de nieuwe norm NEN-ISO - De weg naar digitale toegankelijkheid Kansen en valkuilen in archiefbehoud en -beheer Hoe Heineken, Aegon en Rabobank hun erfgoed bewaken Lezersbrief Column Uitgelezen De rol van certificering bij Beeld en Geluid Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid heeft de wettelijke opdracht tot het verzamelen, bewaren en ontsluiten van audio- visueel erfgoed van nationaal belang. Het instituut is officieel bestempeld tot duurzaam digitaal archief. Een kijkje in de archiefkeuken. BURGERLIJKE STAND ‘Wat zijn nou mooiere erfgoedbronnen dan film en foto?’ In gesprek met Roland de Jong En verder in dit nummer Voorbereid op videotulen Gemeenteraadsvergaderingen worden ook audiovisueel vastgelegd. Het Regionaal Archief Alkmaar heeft zich als een van de eerste archiefinstellingen gebogen over duurzame bewaring van deze video- tulen. Wat komt daarbij kijken?ARCHIEVENBLAD| |NUMMER Citaat van de maand ‘All photographs are accurate. None of them is the truth.’ Richard Avedon Colofon Het Archievenblad is een uitgave van de Koninklijke Vereniging van Archivarissen in Nederland (KVAN). Het Archievenblad verschijnt zes maal per jaar. Alle leden van KVAN ontvangen het Archievenblad. Redactie Joris van Dierendonck (eindredacteur), Wouter van Dijk (hoofdredacteur), Kirsten van den Eijnde, Mirjam Schaap, Cees Tromp, Yteke van der Vegt, Migiza Victoriashoop, Marian de Vos, Vera Weterings. Redactieadres Archievenblad Postbus , AC Naarden Telefoon: () E-mail: redactie@archievenblad.nl Website: www.archievenblad.nl Vaste medewerkers Niels Bongers, Peer Boselie, Puck Huitsing, Hannie Kool-Blokland, Harm Jan Luth- Mulders, Noor Schreuder, Raymund Schütz, Floortje Tuinstra, Christian van der Ven. Abonnementen en ledenadministratie Wie geen lid is van KVAN kan het Archievenblad bestellen bij het secretariaat. Ook voor adreswijzigingen kunt u daar terecht. Secretariaat KVAN Postbus , AC Naarden Telefoon: () E-mail: info@kvan.nl Website: www.kvan.nl Jaarabonnement Nederland € ¤, Buitenland € ¥, Losse nummers € , Advertenties Voor vragen over de advertentiemogelijkheden kunt u contact opnemen met media-adviseur Kyra Veenhuijsen van Bureau Van Vliet Telefoon: - E-mail: k.veenhuijsen@bureauvanvliet.com Ontwerp en opmaak Els Gulpen Grafische Vormgeving, Heerlen Druk Damen Drukkers, Werkendam Covertekening Niels Bongers ISSN ¤-¤ Het volgende nummer van het Archievenblad verschijnt in februari . Beeld … geluid … actie! In een tijd waarin we steeds meer communiceren via beelden, worstelen archiefdiensten met het archiveren van al die audio- visuele output. Een editie gewijd aan beeld, geluid en film draagt hopelijk bij aan broodnodige kennisdeling op dit vlak. Het archiveren van beeld en geluid vraagt om andere kennis en vaardigheden dan de gemiddelde archiefmedewerker meeneemt. En hoewel we met het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (NIBG) een nationaal bolwerk hebben dat zich met AV-archivering bezighoudt, hebben veel kleinere archief- diensten moeite formatie te vinden om een volwaardig AV-team op te zetten. Naast alle analoge dragers met beeld en geluid die we al in onze depots beheren, komt er ook gestaag digitaal ontstaan audiovisueel archief onze kant op. Een schoolvoorbeeld hiervan zijn videotulen van vergaderingen, waar ieder overheidsarchief vroeg of laat mee geconfronteerd wordt. Twan Mars beschrijft in het coverartikel hoe het Regionaal Archief Alkmaar met vallen en opstaan tracht dit complexe geheel van archiefstukken duurzaam te archiveren en toegankelijk te houden. Verder in dit nummer een keur aan artikelen met een audiovisueel tintje, zoals over de reconstructie van de geschiedenis aan de hand van een opge- doken film over het leven in een Friese kibboets in de jaren dertig. Of over het presenteren van de geschiedenis door middel van een podcast, zoals bij de podcastserie De Hilte over de Tweede Wereldoorlog in Drenthe. Marjolein Steeman beschrijft hoe het NIBG werkt aan duurzame preser- vering van de audiovisuele collectie en welke rol certificering daarin speelt. De weerbarstige praktijk van het archiveren van sociale media wordt uitge- licht door Jasper Snoeren. Ook in deze editie een reactie vanuit het Nationaal Archief op het opinie- stuk van René van Dijk over ethisch handelen van archivarissen in het vorige nummer. In zijn artikel heeft de auteur vanwege een ongelukkige woord- keuze onbedoeld de suggestie gewekt zijn kritiek op het meldpunt kwetsend taalgebruik van het Nationaal Archief tegen specifieke personen te richten. Overleg met de auteur wees uit dat de verwijzing naar een ‘non-binaire entiteit’ slechts metaforisch bedoeld was jegens het schijnbaar onbemensde meldpunt. Het was zeker niet zijn bedoeling om mensen te kwetsen. Toch is dat helaas gebeurd. Als redactie betreuren we het dat we niet scherper gelet hebben op het kwetsend potentieel van Van Dijks woordkeuze. Daarvoor excuseren wij ons en we trekken hieruit lering voor de toekomst. VAN DE REDACTIE Tekst Wouter van Dijk | hoofdredacteur ARCHIEVENBLAD| |NUMMER Tommy Ventevogel Tekst Tommy Ventevogel | audiovisueel expert bij Stadsarchief Rotterdam Als een foto meer zegt dan duizend woorden, dan ben ik met bijvoor- beeld , , of frames per seconde al helemaal in de materie verzonken! Audiovisuele producten drukken je met de neus in de feiten. Je vangt niet alleen die ene blik, maar ook alles om dat moment heen. De opzet, de context, de impact, de edit. Alles biedt zich aan om be- keken, beluisterd en/of ervaren te worden. Sommige tapes in je eigen archieven en collecties kunnen je zomaar te pakken krijgen. Als kind leer je bij het vak economie dat bedrijven die voorzien in de eer- ste levensbehoeften eigenlijk altijd relevant zijn. Essentieel. Zo hoor je het voorbeeld van de bakker die brood bakt, de supermarkten waar eerste levensbehoeften te verkrijgen zijn en natuurlijk ook de akkerbouw waar groenten, fruit en granen worden verbouwd. Maar als je uitzoomt heb je voor al die schakels natuurlijk nog een primaire basis nodig: zuurstof, schoon drinkwater en gezonde bodems. Dit alles in een functionerend ecosysteem. Vanaf jonge leeftijd trok ik mij het (nood)lot aan van onze ecosystemen en dan ook meteen de ondermijnende handelingen: milieuverontreiniging op alle vlakken. Samen te vatten onder een groter begrip: ecocide. Onder de slogan, hashtag en diepe wens ‘maak ecocide strafbaar’ kun je tal van artikelen vinden waar het belang onder- streept wordt van juridische gevolgen voor actieve, bewuste en onbewuste milieuverontreiniging. Soms krijg je bij die artikelen het gevoel dat alles mag in naam van ‘de economie’. Maar dat is natuurlijk ook niet waar. Of tenminste: dat is in het ene tijdperk meer waar dan in andere tijdperken. Niet lang nadat ik in begon in het team Beeld & Geluid van het Stadsarchief Rotterdam, kreeg ik tapes voor me over dit onderwerp: milieu- verontreiniging. Bijvoorbeeld in een item over de rivierpolitie, waarin we zien dat de politie via een helikopter over de petrochemische gebieden in en rond Rotterdam vliegt om verontreini- ging waar te nemen en daar dan ook op zegt te handelen. Een paar weken later kwam ik tapes tegen bij het digitaliseren van enkele open-net-registraties die ooit bij ons op één grote Betacam-tape zijn verzameld. De Internationale Rijnconferentie in Rotterdam bijvoorbeeld, waarbij we het Rotterdamse stadhuis zien, en een aantal ministers, gezaghebbenden en verantwoordelijken over het milieu- beleid in meerdere landen langs de Rijn. Men zegt daar in ¥¤ alles op alles te zetten voor een ‘schone Rijn’. Zo is er nog veel meer audiovisueel materiaal in omloop bij ons, maar ook bij de andere erfgoedinstellingen en omroepen. In de documentaire Beerput Nederland van regisseur Wilfried Koomen zien we een aantal onderde- len (en hoofdrolspelers) terug waar de zojuist genoemde films in onze collectie de proloog van zouden kunnen zijn. De beeldcultuur reist mee in de tijd, en ja: soms zijn het maar flarden, perspec- tieven, impressies of zelfs suggestieve shots. Selectieve weglating is natuur- lijk onlosmakelijk verbonden met het audiovisuele medium, maar even dom- pel je je geheel onder. Je was er even bij. Je zat er even midden in. Film is een ijzersterk medium dat dingen vastlegt waar stapels papieren archief en actieve herinneringen onder zullen liggen. Maar bijna niets kan op tegen die momenten die goed op beeld zijn gevangen. Een rake film vangt ook de sfeer en de onderliggende beteke- nissen van het moment. Een rijke audiovisuele collectie kan daar zelfs nog contexten aan toevoegen: een functio- nerend ecosysteem. | DE ARCHIEFERVARING VAN Rivierpolitie Rotterdam (still uit BB- , collectie Stadsarchief Rotterdam). Tommy Ventevogel (foto Salih Kiliç). ARCHIEVENBLAD| |NUMMER Tekst Twan Mars | adviseur digitale informatie bij Regionaal Archief Alkmaar AUDIOVISUEEL ARCHIEF Eerste aanzet tot standaardisatie Voorbereid op videotulen Gemeenteraadsvergaderingen worden ook audiovisueel vastgelegd. Het Regionaal Archief Alkmaar heeft zich als een van de eerste archiefinstellingen gebogen over duurzame bewaring van deze video- tulen. Hoe ga je om met het behoud van context? Kun je videotulen beschikbaar stellen zoals ze zijn gepubliceerd? En hoe komen we tot een gestandaardiseerde wijze van opmaak, uitwisseling en over- brenging? In het werkgebied van het Regionaal Archief Alkmaar (RAA) maakt elke gemeente gebruik van videoregistratie voor ge- meenteraadsvergaderingen. Al deze vergaderingen worden met behulp van een raadsinformatiesysteem (RIS) opge- maakt en verrijkt. Audio(visuele) bestanden van een verga- dering worden daarbij voorzien van extra informatie, zoals: wie sprak wanneer tijdens de vergadering en welke stukken zijn behandeld. De naam van een dergelijk informatieobject: videotulen. Alle videotulen worden op dit moment bewaard in een RIS. Deze systemen worden geleverd door verschillende leveran- ciers die met elkaar concurreren. De ene levert een zo goed en uitgebreid mogelijk systeem voor de registratie, de andere innoveert met een automatische omzetting van spraak in ondertiteling. Deze verrijkte videotulen worden vervolgens via de website van de gemeenteraad gepubliceerd. De verga- deringen zijn hier goed toegankelijk. Videotulen zijn te bewaren informatieobjecten wanneer deze zijn vervaardigd. Er is voor de gemeente geen verplichting om ze te maken, er is enkel een verplichting om een besluiten- lijst te vervaardigen en te bewaren conform artikel van de Gemeentewet. Zodra ze zijn vervaardigd, is er echter wel de verplichting om ze blijvend te bewaren. Binnen het archief- wezen en bij gemeenten bestond er enige onduidelijkheid over de verplichting tot bewaring, omdat de videotulen Schermopname van een raadsvergadering van de gemeente Den Helder. ARCHIEVENBLAD| |NUMMER » Foto's Regionaal Archief Alkmaar niet werden genoemd in de oudere selectielijsten. Vanaf de selectielijst is dit wel het geval. Het RAA adviseert de gemeenten in zijn werkgebied om de oudere videotulen ook te bewaren en over te brengen. Archiefinstellingen krijgen vroeg of laat allemaal te maken met de permanente bewaring van dit soort informatie- objecten. Maar hoe bewaar je videotulen? En hoe ziet een videotulenbestand er eigenlijk uit? Informatieanalyse De gemeente Den Helder vervaardigt al sinds regis- traties van gemeenteraadsvergaderingen als videotulen. Deze videotulen worden in hun geheel bij de leverancier bewaard, de gemeente bewaart de vergaderstukken en een kopie van de videobestanden. De gemeente vindt het belangrijk dat de informatieobjecten bewaard blijven, maar zit al lang met het probleem dat beheer en opslag van oude vergaderingen in het RIS te kostbaar wordt. Daarom kreeg het Regionaal Archief Alkmaar in het verzoek om mee te denken over hoe videotulen vervroegd over te brengen naar de archiefinstelling. In de informatieanalyse voor die videotulen, die door het RAA in is opgeleverd, staat het volgende: ‘De paradox van digitale duurzaamheid is dat dragers, systemen, standaar- den en bestandsformaten áltijd aan verandering onderhevig zullen zijn. Elke oplossing voor digitale duurzaamheid zal dus tijdelijk zijn. Het is de kunst om de essentie van digitale informatie bestand te maken tegen al deze veranderingen. De digitale raadsinformatie moet als eenheid ‘oppakbaar’ zijn en van RIS naar e-depot kunnen worden overgedragen. De archiefdienst moet bovendien in de toekomst in staat zijn de digitale raadsinformatie weer ‘op te pakken’ om deze eventueel te verplaatsen naar een nieuw e-depot. Dit oppak- bare bestand moet alle informatie in zich dragen waarmee de functionaliteit voor toegang kan worden gereconstrueerd. Dat wil zeggen dat de informatie in de toekomst ook los van de RIS-leverancier kan worden geraadpleegd en doorzocht op de manier waarop dat nu kan. Dus: zien welke sprekers aan het woord zijn bij een agendapunt, navigeren naar agenda- punten, de relevante vergaderstukken bij het agendapunt kunnen openen, et cetera.’ Complexiteit Het maken van de informatieanalyse en de uitwerking naar het oppakbare bestand hebben veel inzicht gegeven in de complexiteit van videotulen. Met name de toegankelijk- heid na overbrenging zorgt voor problemen. De videotulen worden door de RIS-leverancier op een goede en gebruiks- vriendelijke manier beschikbaar gesteld via de website van de gemeenteraad. De gebruiker kan hier sprekersmomenten selecteren, doorklikken naar agendapunten en de bijbehoren- de vergaderstukken raadplegen. Dit kan worden gedaan doordat de sprekersinformatie in een apart metadatabestand wordt opgeslagen. Dit zorgt als het ware voor de technische samenhang tussen de elementen waaruit videotulen bestaan. Het liefst zou je na overbrenging deze samenhang ook willen presenteren aan de gebruiker. Om dit voor elkaar te krijgen ziet een ‘oppakbaar’ videotulenbestand er als volgt uit: .Een hiërarchische structuur waarbij een vergadering gelijk is aan het TMLO-aggregatieniveau ‘Dossier’, met daaronder de bestanden beschreven in niveau ‘Record’ en ‘Bestand’. .Een audio(visueel) bestand in een duurzaam en goed gedocumenteerd bestandsformaat. .Vergaderstukken en agenda in een duurzaam en goed gedocumenteerd bestandsformaat. .Sprekersinformatie met tijdsmarkeringen en andere addi- tionele functionaliteiten in xml-formaat. Dit is een apart bestand, naast de TMLO-metadata. Dit bestand moet dus ook als document worden beschouwd en beschreven in het TMLO-metadatabestand. Het informatieobject is dus een aggregatie van verschillende bestanden die, door gebruik van het xml-bestand met de sprekersinformatie, kunnen worden uitgelezen en toegan- kelijk gemaakt in een ander systeem. Andere informatieobjecten Met de kennis van dit project voorzien we dat dit principe ook van belang gaat worden voor andere vormen van informatieobjecten. Denk aan ruimtelijke plannen, die ook bestaan uit verschillende documenten en een xml met een functionaliteit (plotten op een kaart). Of een zaakdossier met procesmetadata die niet in MDTO passen. Deze informatie- objecten dienen we te beschouwen als ‘oppakbare’ bestanden die je onafhankelijk van de systemen kunt migreren, beheren en beschikbaar stellen. Exporttool Het volgende streven was om vanuit het RIS, in dit geval van GemeenteOplossingen, te komen tot een exportbestand op basis van de genoemde punten. In eerste instantie werd beoogd om een eenmalige en volledige export van alle videovergaderingen op te nemen in ons e-depot. Nadat het RAA GemeenteOplossingen de opdracht had verstrekt om de videotulen van de gemeente Den Helder (periode - ) aan te leveren, ontvingen we een versleutelde en goed gevulde externe harde schijf. De schijf bevatte een groot xml-bestand met alle sprekers- informatie, een folder met alle audio(visuele)bestanden (.mp, .mp) en een folder met alle vergaderstukken en agenda’s (.pdf). Aan het RAA de opdracht om de vergade- ringen te structureren en gereed te maken voor opname in het e-depot. Dit bleek een behoorlijke opgave. Het bestand was te groot en te complex. Bovendien vonden we het niet wenselijk om bij elke aanlevering van videotulen ervoor te moeten zorgen dat ze allemaal op orde worden gebracht. Het zou beter zijn als een overdracht direct in de juiste vorm wordt gedaan, zodat elke gemeente zelfstandig een export kan uitvoeren naar het e-depot. Met dit idee in het achterhoofd ging het RAA in gesprek met GemeenteOplossingen. Het plan werd met enthousiasme ontvangen en verder uitgewerkt in een functioneel ontwerp. De voorwaarden voor de exporttool waren: •De exports zijn conform de aansluitvoorwaarden van een e-depot en wat wij eerder in het artikel omschreven als een oppakbaar bestand. ARCHIEVENBLAD| |NUMMER » •De exporttool is generiek inzetbaar, dus niet alleen voor Den Helder maar voor alle gemeenten die hun videotulen willen exporteren naar een e-depot. •De gemeente is zelf in staat om een export uit te voeren vanuit het RIS. Er volgde een lange periode van ontwikkelen, testen, verbeteren en weer testen. Uiteindelijk kwamen we tot een werkend proces van archiveren en exporteren vanuit het RIS tot opname in het e-depot. Voor het RAA een geweldig resultaat waarmee we, na implementatie, de helft van de bij ons aangesloten gemeenten kunnen ontlasten in het beheer van hun videotulen. Er waren echter ook een aantal problemen. De opmaak van de informatie – met name het bestand met sprekersinfor- matie en de specificaties voor het videobestand – verschilt namelijk per leverancier en soms per gemeente, of per vergadering. Dit verschil zal blijven bestaan als er geen stan- daardisatie plaatsvindt bij de RIS-leveranciers. Daarnaast is het nog niet mogelijk om na een overbrenging de videotulen in de oorspronkelijke context te laten zien. Dat wil zeggen: min of meer met dezelfde functionaliteiten die de RIS-le- verancier aanbiedt op de websites van de gemeenteraden. Voor nu ligt de focus op export voor bewaring en een basale toegang tot de documenten. De volgende stap is om te komen tot een standaard die door elke RIS-leverancier kan worden geïmplementeerd en die zowel de duurzame bewaring als de toegang in context mogelijk maakt. Dialoog over videotulen De samenwerking met GemeenteOplossingen wekte de interesse van verschillende archiefinstellingen. Zo ontstond er, met hulp van geweldige collega’s bij verschillende archief instellingen, een werkgroep om samen te werken aan een gestandaardiseerde werkwijze voor de duurzame bewaring van videotulen. Al snel werd duidelijk dat een dialoog tussen de leveranciers van RIS-systemen, archief- instellingen en andere betrokkenen zoals de Vereniging van Nederlandse Griffiers en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten het proces op gang zou helpen. Deze dialoog vond plaats op donderdag ¥ juli in Hilversum bij het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Door de goede organisatie en prettige sfeer ontstond er een goed gesprek, waarbij alle deelnemers het min of meer eens waren: er is behoefte aan een vastgestelde standaard voor de over- brenging en uitwisseling van videotulen. Geïnteresseerden kunnen de bijeenkomst terugzien via het YouTube-kanaal van het Kennisnetwerk Informatie en Archief (KIA). Argumenten De argumenten voor standaardisering van de informatieob- jecten voor overbrenging zijn in dit artikel al besproken. De argumenten voor standaardisering ten behoeve van uitwis- seling komen voornamelijk van de leveranciers. Zij hebben regelmatig te maken met een gemeente die overstapt van de ene RIS-leverancier naar de andere. Het standaardiseren van hoe videotulen worden opgeslagen en gemetadateerd, zorgt ervoor dat deze uitwisselingen tussen leveranciers een stuk eenvoudiger zouden moeten verlopen. Bij deze stan- daardisering zijn een aantal zaken belangrijk: .Het moet duidelijk zijn welk deel van de videotulen met het oog op de marktdynamiek van RIS-leveran- ciers van standaardisatie mag worden uitgesloten. De leveranciers moeten immers met elkaar kunnen blijven concurreren. .Het moet duidelijk zijn welke elementen cruciaal zijn voor de blijvende bewaring van de videotulen en waar overeenstemming over moet zijn tussen de RIS-leveran- ciers (zie oppakbaar bestand). .Er moet een duidelijke standaard zijn voor hoe de metadata met de sprekersindicatoren worden vorm- gegeven. Bij voorkeur is deze standaard gespecificeerd in een toepasbaar technisch model. .Het is verplicht gebruik te maken van duurzame bestandsformaten. Het moet mogelijk zijn om op een later moment de audio(visuele) bestanden te migreren naar een duurzamer alternatief. Inspiratie Gelukkig zijn er enkele initiatieven waar we als werkgroep inspiratie uit kunnen halen. Zo is er het project voor de archivering van Tweede Kamervergaderingen. Hier is er gekozen voor het overbrengen van de digitale vergader- stukken naar het Nationaal Archief. De audio(visuele) bestanden worden ondergebracht bij en beschikbaar gesteld door Beeld en Geluid. Het verband tussen die twee ont- breekt daardoor in de toegang, maar de video is beschikbaar en interactief doorzoekbaar, doordat het metadatabestand in een voorgeschreven standaard wordt aangeleverd. |Vraagstukken bij duurzame bewaring van videotulen Een fragment uit een metadatabestand met sprekersinformatie. ARCHIEVENBLAD| |NUMMER Zo ontstaat voor dat deel een soort oppakbaar bestand dat direct na vervaardiging in de Tweede Kamer kan worden overgezet en beschikbaar gesteld via het portaal van Beeld en Geluid. Open Raadsinformatie Een ander belangrijk initiatief is de Open API Specificatie voor Open Raadsinformatie. Dit initiatief is ontstaan om het voor gemeentelijke organisaties mogelijk te maken om conform de Wet open overheid (Woo) raadsinformatie actief openbaar te maken. Het kan op dit moment al worden gedaan via de portal Open Raadsinformatie, maar het moet straks ook mogelijk zijn via het Platform Open Overheids- informatie (PLOOI). Hiervoor zijn een informatiemodel en een technisch uitwis- selingsmodel ontwikkeld. Het is nu de vraag of we vanuit het perspectief van het archief en de digitale duurzaam- heid hierop kunnen inhaken. Wellicht biedt dit initiatief al genoeg aanknopingspunten. Het is evident dat we gebaat zijn bij continuïteit tussen de modellen die worden gebruikt in het kader van de Woo, en na overbrenging conform de Archiefwet. Bestandsformaten en codecs Ten slotte dienen we rekening te houden met de vervaardi- ging, het beheer en de overdracht van de audio(visuele) be- standen in een duurzaam bestandsformaat. Hiervoor helpen de uitgangspunten van de Handreiking voorkeursformaten die het Nationaal Archief heeft aangereikt. De handreiking gaat helaas niet ver genoeg, omdat er bij video- en audiofor- maten nog andere afhankelijkheden zijn voor duurzaam be- heer. Zo is het van belang welke codec mag worden gebruikt voor de compressie van videobestanden. Hoe nu verder? Nu de eerste stappen zijn gezet voor de export van oudere vergaderingen vanuit de RIS-systemen van onder andere de gemeente Den Helder, denken we bij het RAA na over de toegang van deze informatieobjecten. Voor nu kiezen wij ervoor om de vergaderingen eerst op te slaan, om ze in ieder geval te kunnen bewaren. We hopen op verbetering voor toekomstige overbrengingen door het vaststellen van een standaard en actieve bijdragen aan de werkgroep, opdat we voor de videotulen die nu worden vervaardigd een oplossing kunnen bieden met een toegang die de oppakbare bestan- den kunnen uitlezen. | Wil je op de hoogte blijven van de voortgang van deze werk- groep? De resultaten worden gedeeld via KIA (kia.pleio.nl). Landelijke bijeenkomst over videotulen in de theaterzaal van Beeld en Geluid (foto Twan Mars). Archiefinstellingen krijgen vroeg of laat allemaal te maken met de permanente bewaring van dit soort informatieobjectenNext >